• Skocz do głównej treści strony
  • Skocz do menu nawigacyjnego i logowania
  • Skocz do dodatkowych informacji

Nawigacja i wyszukiwanie

Nawigacja

  • OGŁOSZENIA
  • Msza święta
  • Historia Parafii
  • Prace konserwatorskie
  • Galeria
  • Orla Straż
  • Humor
  • Kontakt

Szukaj

Porządek nabożeństw

Niedziela:    8.00 10.00
  11:30
   
Dni powszednie:  
   
Kwiecień - sierpień: 18.00
   
Wrzesień - marzec: 17.00
   
DPS: Piątek 10.45
   
   
Nabożeństwa:  
Październikowe 16.30
Majowe i czerwcowe 17.30 

O sakramentach

  • Sakrament chrztuSakrament chrztu
  • Sakrament bierzmowaniaSakrament bierzmowania
  • Sakrament małżeństwaSakrament małżeństwa
  • Sakrament pokutySakrament pokuty
  • Sakrament namaszczenia chorychSakrament namaszczenia chorych

Budowa Mszy świętej

Szczegóły
Utworzono: sobota, 24, wrzesień 2016 08:12
ks. Krzysztof

Budowa Mszy świętej

Każdy katolik, powinien znać budowę Mszy świętej. Msza święta składa się z czterech części (1+2+3+4); trzecia część zawiera trzy ważne elementy (A+B+C):

1. Obrzędy wstępne
Miejsce: sedilia czyli miejsce przewodniczenia

2. Liturgia Słowa

Miejsce: ambona

3. Liturgia Eucharystyczna

Miejsce: ołtarz

a) Przygotowanie darów ofiarnych

b) Modlitwa eucharystyczna z Przeistoczeniem

c) Komunia święta

4. Obrzędy zakończenia

Miejsce: ołtarz albo miejsce przewodniczenia

Liturgia Słowa i Liturgia eucharystyczna są głównymi częściami Mszy świętej.

Obrzędy wstępne oraz obrzędy zakończenia stanowią jej części ramowe.

Co dokonuje się podczas poszczególnych części Mszy świętej?

W obrzędach wstępnych Przygotowujemy się do Mszy świętej. Dokonuje się to poprzez śpiew pieśni, pozdrowienia, wprowadzenie, akt pokuty i modlitwę. W liturgii Słowa słuchamy, co Bóg mówi nam przez słowa Pisma Świętego, następnie odpowiadamy na nie wyznaniem wiary i modlitwą. W czasie przygotowania darów ofiarnych przygotowujemy stół ołtarzowy dla świętej Uczty Ofiarnej. Podczas Modlitwy eucharystycznej Kapłan odmawia Modlitwę eucharystyczną (wielką modlitwę uwielbienia i dziękczynienia = Eucharystia). Przy tym wypowiada on słowa Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy (= Słowa Przeistoczenia): chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Chrystusa. My angażujemy się przez odpowiedzi i wspólnotowe wezwania. W Komunii świętej Jezus przychodzi do nas w świętej Uczcie. Podczas obrzędów zakończenia Umocnieni Słowem Bożym i Chlebem Życia, zostajemy przez kapłana wysłani w świat: "idźcie w pokoju Chrystusa".

Czego potrzebujemy do liturgii Słowa?

Lekcjonarz Tak nazywa się Księga, w której zawarte zostały wybrane teksty Pisma św. dla Mszy świętej:

- pierwsze czytanie

- psalm responsoryjny

- drugie czytanie

- Alleluja wraz z wersetem przed Ewangelią

- Ewangelia

Ambona Z ambony obwieszczane są słowa Biblii, czyli czytania mszalne i Ewangelia. Z ambony wygłaszane jest też kazanie.

Świece wraz ze świecznikami W Ewangelii słuchamy orędzia Jezusa Chrystusa, które powinno być światłem dla drogi naszego życia. O tym mówią nam płonące świece podczas Ewangelii. Płonące podczas Ewangelii świece powinny nam to uświadomić!

Ołtarz oraz to, co do niego należy...

Krzyż Na ołtarzu albo w jego pobliżu zawsze stoi krzyż. We Mszy świętej świętujemy Pamiątkę śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. O tym ma nam przypominać właśnie krzyż - znak zwycięstwa. Chrystusa i Jego największej miłości. Pamiętaj o słowach Jezusa z Ostatniej Wieczerzy: "To jest moje Ciało, które za was będzie wydane". "To jest moja Krew, która za was będzie wylana".

Relikwie W podstawie większości ołtarzy (albo płycie ołtarzowej, czyli mensie) wmurowana jest skrzyneczka (szkatułka), w której znajdują się relikwie = szczątki jakiegoś Świętego. Ten mały grób Świętego mówi nam, że każdą Mszę świętą świętujemy we wspólnocie z wszystkimi Świętymi, którzy są już u Boga.

Obrus ołtarzowy Ponieważ ołtarz jest świętym Stołem Pana, na którym sprawuje się Ucztę Paschalną, czyli Mszę świętą, dlatego leży na nim także obrus. Nazywamy go obrusem ołtarzowym.

Świece i kwiaty Świece i kwiaty stojące na ołtarzu pokazują nam, że Msza święta powinna być uroczystym Świętem. Także w domu stawiamy na stole świece i kwiaty, gdy przeżywamy jakieś szczególne święto. W okresie Adwentu i Wielkiego Postu na ołtarzu nie powinny stać żadne kwiaty.

Podczas przygotowania darów ofiarnych przygotowywany jest ołtarz dla Świętej Uczty. Kapłanowi pomagają w tym ministranci:

1. Przynoszą mszał wraz z pulpitem.

2. Przynoszą kielich i to, co do niego należy.

3. Przynoszą chleb, wino i wodę.

4. Pomagają przy obmyciu rąk.

Mszał W mszale nie są zawarte teksty Pisma świętego do czytań mszalnych, lecz modlitwy przeznaczone do sprawowania Mszy świętej (tak zwane oracje), np.: kolekta, modlitwa nad darami, modlitwa po Komunii świętej, Modlitwy eucharystyczne, modlitwy na błogosławieństwo itd.

Kielich Jest to naczynie liturgiczne, w którym w czasie Mszy świętej umieszcza się wino do konsekracji.

Puryfikaterz Tym ręcznikiem oczyszcza się i osusza kielich oraz patenę na Hostie.

Palka Służy do nakrycia kielicha mszalnego. Jest to kwadratowy kawałek usztywnionego płótna.

Korporał Ten kawałek płótna w kształcie prostokąta rozkładany jest na ołtarzu. Na nim dopiero stawia się kielich oraz patenę z Hostią podczas liturgii eucharystycznej.

Welon na kielich W niektórych parafiach jest także używany welon na kielich. Jest to tkanina (chusta) koloru białego lub koloru ornatu, którą nakryty jest kielich do momentu przygotowania darów ofiarnych. Ponownie kielich nakrywa się tym welonem po Komunii świętej.

Hostie, wino i woda

Głęboka patena w niej znajdują się: Hostie Większa Hostia i wiele małych Hostii (komunikantów). Jest to chleb przeznaczony do sprawowania Mszy świętej.

Naczynia do wina i wody (ampułki)

Podaje się w nich wino i wodę do Mszy świętej. W czasie przygotowania darów ofiarnych miesza się krople wody z winem. Czynności tej towarzyszą słowa modlitwy wypowiadane przez kapłana. Często znajdziesz na dzbanuszkach następujące litery: V = vinum = wino
A = aqua = woda. Obydwa obce słowa pochodzą z języka łacińskiego.

Obmycie rąk

Dzbanek (lawaterz) Większy dzbanek z wodą jest przeznaczony do obmycia rąk. Często jednak używa się do tej czynności także małego dzbanuszka, jeśli nie ma większego dzbanka.

Taca Woda podczas obmycia rąk, spływa do większego naczynia - miednicy.

Ręcznik (ręczniczek) Przy czynności obmycia rąk używany jest ręczniczek. Ministrant trzyma rozłożony ręczniczek przed kapłanem. Po zakończeniu tej czynności, ministrant składa go ponownie.

Modlitwa eucharystyczna najważniejsza modlitwa we Mszy świętej

Modlitwa eucharystyczna rozwinęła się z dwóch modlitw dziękczynnych, którymi modlił się Jezus przed i po Ostatniej Wieczerzy. Modlitwa eucharystyczna jest dzisiaj bardzo długą modlitwą! Posiada ona zawsze określoną budowę. Ministranci zaznaczają Modlitwę eucharystyczną dzwonkami albo uderzeniem gongu, a czasami przez niesienie pochodni.

Dzwonienie W Modlitwie eucharystycznej Dzwonki zwracają uwagę uczestnikom liturgii na coś szczególnego i ważnego. Zgodnie z przepisami liturgicznymi Komisji Episkopatu Polski do Spraw Liturgii, podczas Mszy świętej używamy dzwonków w następujących momentach:

Zapowiedź przeistoczenia: - gdy kapłan po modlitwie, podczas której trzyma ręce wyciągnięte nad kielichem, składa ręce nad tymże kielichem

Podniesienie: - podczas podniesienia Hostii św.

- podczas przyklęknięcia kapłana po podniesieniu Hostii św.

- podczas podniesienia Kielicha

- po podniesieniu Kielicha

W czasie Komunii świętej

Zapowiedź Komunii świętej: - bezpośrednio po zakończeniu recytacji lub śpiewu "Baranku Boży"

Komunia święta - gdy po odmówieniu modlitw przed Komunią świętą kapłan przyklęka, zanim weźmie do rąk Hostię św.

- gdy kapłan przyklęka przed zamknięciem tabernakulum

Podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu
- gdy kapłan otwiera tabernakulum

- gdy kapłan błogosławi Najświętszym Sakramentem

- gdy kapłan, po repozycji, przyklęka przed zamknięciem tabernakulum

Gong W niektórych parafiach na podniesienie używany jest również gong. Ministrant uderza wtedy młoteczkiem w dolną krawędź gongu.

Budowa Modlitwy eucharystycznej

Modlitwa eucharystyczna składa się z 11 elementów:

Rozpoczynamy Modlitwę eucharystyczną wezwaniami wprowadzającymi. Jest to krótki, radosny dialog kapłana z wiernymi:

K - Pan z wami!

W - I z duchem twoim!

K - W górę serca!

W - Wznosimy je do Pana! K - Dzięki składamy Panu Bogu naszemu!

W - Godne to i sprawiedliwe!

Dziękujemy i wielbimy Boga Ojca, za Jezusa Chrystusa i za wszystko, co On dla nas uczynił. Dlatego właśnie modlitwa ta nazywa się Modlitwą eucharystyczną. Greckie słowo "Eucharystia" znaczy "dziękczynienie".

Śpiewamy wspólnie uwielbienie i chwalę Bogu w hymnie "Święty, Święty, Święty". Prosimy aby dary chleba i wina stały się Ciałem i Krwią Jezusa Chrystusa. Równocześnie kapłan wyciąga ręce nad darami i czyni nad nimi znak krzyża.

Centrum Modlitwy eucharystycznej stanowią słowa Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy (Przeistoczenia):

"To jest Ciało moje, które za was będzie wydane".

"To jest kielich Krwi mojej nowego i Wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę".

Lud odpowiada: "Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale".

Wspominamy śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa.

Modlimy się modlitwą ofiarowania. Mówi ona, że Ofiara Chrystusa jest obecna wśród nas. Prosimy aby Bóg przez Komunię świętą zjednoczył wszystkich we wspólnocie z Chrystusem i wzajemnie między sobą.

Razem z nami świętują...

- Wielka wspólnota Kościoła (papież, biskupi, kapłani, diakoni, wszyscy wierzący na całej ziemi), Święci w niebie (Najświętsza Maryja Panna, Apostołowie i wielu innych), Zmarli. Kończymy Modlitwę eucharystyczną słowami uwielbienia i chwały dla Pana Boga oraz naszym potwierdzeniem przez „Amen”.

PRZEZ CHRYSTUSA, Z CHRYSTUSEM I W CHRYSTUSIE, TOBIE, BOŻE, OJCZE WSZECHMOGĄCY, W JEDNOŚCI DUCHA ŚWIĘTEGO, WSZELKA CZEŚĆ I CHWAŁA, PRZEZ WSZYSTKIE WIEKI WIEKÓW

Wierni: AMEN.

Przyjmuję Komunię świętą

Podstawowa zasada dotycząca przyjmowania Komunii świętej:

Nie przyjmuję nigdy Komunii świętej:

- tylko dlatego, ponieważ inni, nawet wszyscy do niej przystępują!

- albo gdy kłócisz się z kimś i nie jesteś gotów pojednać się z nim!

- albo gdy przyjmując Komunię świętą, nie myślisz, bo działasz automatycznie!

Bezmyślność jest najgorszą rzeczą podczas przystępowania do Komunii świętej

Komunia (słowo łacińskie) znaczy wspólnota

Gdy przystępujesz do Komunii świętej, wówczas pomyśl, że w Świętym Chlebie Chrystus pragnie w szczególny sposób siebie nam podarować: "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane"!

Przyjęcie Komunii świętej znaczy:

- Jestem na nowo we wspólnocie z Chrystusem!

- Jestem we wspólnocie ze wszystkimi chrześcijanami, którzy razem ze mną przystępują do Komunii świętej!

Kiedy przyjąłeś już Komunię świętą, wtedy usiądź na swoim miejscu:

- Nie rozglądaj się jednak wokoło po kościele!

- Nie rozmawiaj z sąsiadem!

- Lecz: patrz przed siebie i módl się przez chwilę w milczeniu do Jezusa Chrystusa:

Dziękuj Jezusowi, że On przyszedł do ciebie i że On daje ci siłę do wierzenia i kochania bliźniego!

Proś za tych, których kochasz (rodziców, krewnych, przyjaciół itd.), za ludzi znajdujących się w potrzebie (chorych, samotnych, głodnych itd.), za tych, dla których musisz być lepszy, za zmarłych, których znałeś!

Ty możesz także modlić się za siebie: możesz powiedzieć Jezusowi, do czego szczególnie ma On udzielić ci siły i wytrwałości!

RÓŻANIEC W NAUCZANIU PAPIEŻY

Szczegóły
Utworzono: piątek, 23, wrzesień 2016 19:51
ks. Krzysztof
różaniec
Różaniec w nauczaniu Papieży
 

      Pośród wszystkich form nabożeństwa do Najżwiętszej Maryi Panny Różaniec jest najbardziej znany i rozpowszechniony. Do upowszechnienia i docenienia tej modlitwy maryjnej przyczyniły się usilne i naglące wezwania Papieża Leona XIII pod koniec XIX wieku. Chociaż w ostatnim okresie modlitwa ta została w niektórych środowiskach zaniedbana, to jednak wydaje się, że odzyskuje ona teraz swoje uprzywilejowane miejsce w pobożności chrześcijańskiej, szczególnie wśród młodzieży. Przykład i słowa Jana Pawła II są potężnym bodźcem dla wiernych, aby nabyli lub odzyskali zamiłowanie do tej tradycyjnej i wciąż aktualnej praktyki

      Nie troszcząc się zbytnio o historyczny początek tego nabożeństwa Papieże stają się echem wiekowej tradycji, która przypisuje Św. Dominikowi i jego synom decydującą rolę w upowszechnieniu Różańca. Aż do XVI wieku praktyka ta miała różnorodne formy i dopiero za Św. Piusa C (+1572) przeważyła forma, którą znamy: odmawianie ZDROWAŚ MARYJO w połączeniu z rozważaniem piętnastu tajemnic, czyli zasadniczych wydarzeń w życiu Chrystusa i Najświętszej Panny, każdy dziesiątek "Zdrowaś Maryjo" poprzedza OJCZE NASZ, a kończy krótkie uczczenie trzech Osób Boskich. Liczba piętnastu dziesiątków odpowiada ilości psalmów i dlatego Różaniec Święty nazywa się "Psałterzem Najświętszej Dziewicy". Tajemnice dzielą się na cztery części odpowiednio nazywane: radosną, bolesną, światła, chwalebną.

     Powtarzanie tych słów prostych i łatwych do zapamiętania stanowi wspaniały sposób modlitwy. Zaczerpnięte z Ewangelii i zalecane przez Kościół mają one same w sobie wielką wartość. Mogłyby stać się monotonne i męczące, jak wszystkie formułki często powtarzane. Stąd zarzuc: Po co powtarzać bez końca te same słowa? Czy to możliwe ustawicznie myśleć o tym, co odmawiamy dziesiątki i setki razy? Ale właśnie rozważanie różnych tajemnic jest przeznaczone do podtrzymywania uwagi. Nie chodzi to o czysto umysłowe rozmyślania, lecz o spojrzenie pełne wiary i miłości na konkretne urzeczywistnienie dzieła naszego zbawienia. To wszystko, co Maryja rozważała w sercu swoim i czym żyła, my rozważamy z kolei razem z Nią, by pogłębić w sobie zrozumienie tego. Do większego skupienia ducha przyczynia się również zwyczaj liczenia Zdrowasiek przy pomocy ziaren nawleczonych na łańcuszek lub sznurek. Mnisi wschodi oraz muzłumanie uzywają czegoś podobnego do naszego różańca przy wzywaniu imienia Jezusa lub imion Allacha.

      Różaniec jest modlitwą prostą, a jednocześnie kompletną pod każdym względem. Człowiek włącza się w nią ciałem i duszą, swoim głosem i dłońmi, swym umysłem i sercem. Wszystkie rodzaje modlitwy łączą się w nim i uzupełniają: uwielbienie, pochwała, błaganie, wstawiennictwo, dziękczynienie. Rozważane tajemnice obejmują pełnię tajemnicy Chrystusa, wszystkie prawdy naszej wiary, jak: Trójca Święta, Wcielenie, Odkupienie. Papież Leon XIII (napisał on 8 encyklik o Różańcu) widział w Różańcu "skrót całej religii chrześcijańskiej" i "streszczenie całej Ewangelii". Chociaż Różaniec nie jest modlitwą liturgiczną, to jednak papieże chwalą go w sposób nadzwyczajny i zatwierdzają różnego rodzaju stowarzyszenia różańcowe. Różaniec odmawiany zazwyczaj prywatnie, często bywa odmawiany i rozmyślany wspólnie zwłaszcza w miejscach pielgrzymkowych. Sporo zgromadzeń zakonnych uważa dalej Różaniec za praktykę wspólnotową, szczególnie skuteczną w nadawaniu rytmu i w uświęcaniu prostego i pokornego życia w służbie Boga i ludzi.

      Jedną z racji doskonałości Różańca jest pozycja, jaką w nim zajmuje Najświętsza Maryja Panna, Matka i Pośredniczka wszelkich łask. Różaniec jest równocześnie oddaniem hołdu Matce Bożej i najlepszym sposobem uproszczenia tego, co pragniemy otrzymać, gdyż modlimy się razem z Nią. Papież Leon XIII i jego następcy zachwalają modlitwę różańcową jako najlepszy środek przeciw złu uciskającemu świat dzisiejszy zarówno na płaszczyźnie jednosteki rodzin, jak i w stosunkach społecznych i miedzynarodowych Przypominając słowa Jana XXIII papież Paweł VI pragnął, aby Różaniec stał się "wielką modlitwą publiczną i powszechną wobec zwyczajnych i nadzwyczajnych potrzeb świętego Kościoła, narodów i całego świata". Ta modlitwa jest bowiem skuteczna we wszelkich trudnościach wszystkich epok i wszystkich krajów. Odpowiada każdemu wiekowi, wszelkim warunkom społecznym i każdemu stanowi, jest przystępna dla prostych ludzi, a cenią ją również uczeni. W tym samym czasie, kiedy pastuszkowie w Fatimie odmawiali różaniec, pilnujac swojego stadka, marszałek Foch czynił podobnie, gdy stał na czele swoich armii. To rzeczywiście jest modlitwa wszystkich i każdy znajdzie w niej pokarm dla swojej pobożności osobistej według swych zamiłowań, zdolności i łask danych mu przez Boga.

      W sumie Różaniec jest nie tylko modlitwą; jest on cudownym środkiem uświęcenia i postępu duchowego, jedną z najlepszych szkół cnoty życia chrześcijańskiego. jest oczywiste, że nie można rozważać wttrwale tajemnic życia Jezusa i Maryi i nie wprowadzać w praktykę lekcji, jakie w nich odkrywamy. Jak powiedział Pius XII; "dusza czuje się łagodnie pociągnięta do postępowania drogą wytyczoną przez Chrystusa i Jego Matkę". Maryja, tak godna miłości i podziwu, zbliża się ku nam, bierze nas za rękę i uczy żyć tak, jak Ona sama żyła na ziemi przy boku swego Syna, według Ewangelii. Oto urok Różańca i tajemnica jego skuteczności: on "wprowadza nas w żywą łaczność z Jezusem poprzez Serce Jego Matki" (Jan Paweł II).

źródło: Szatan istnieje naprawdę str. 192 - 194 Wydawnictwo "WERS"

Strona 102 z 102

  • start
  • <<
  • 93
  • 94
  • 95
  • 96
  • 97
  • 98
  • 99
  • 100
  • 101
  • 102
  • >>
  • koniec

Dodatkowe informacje

Kalendarium intencji

AD 2025

Otwórz Kalendarium

Odwiedza nas 42 gości oraz 0 użytkowników.

Galeria zdjęć

Zewnętrze_4

2025 © Parafia Rzymskokatolicka p.w.Św. Jana Chrzciciela w Jonkowie. Projekt i wykonanie: ue3.pl.